Dobiegł końca kolejny rok szkolny. Rok szczególny przede wszystkim dla gimnazjalistów i ósmoklasistów. Uroczystości rozpoczęła msza święta odprawiona przez proboszcza tutejszej parafii ks. Tomasza Demczuka w kościele pod wezwaniem św. ap. Piotra i Pawła w Tarnawatce. Punktualnie o godzinie 9.00 na hali sportowej zgromadzili się uczniowie, dyrekcja, pan wójt Piotr Pasieczny, rodzice i nauczyciele. Po uroczystym wprowadzeniu flagi i odśpiewaniu hymnu, najstarsi uczniowie naszej szkoły zaprezentowali swój program artystyczny, w którym wyrazili wdzięczność za wszystkie lata nauki. Zaraz po tym konferansjerzy płynnie przeszli do kolejnej części – nadania tytułów Diamentów Szkoły. Tym szczególnym odznaczeniem nasze diamenty zasłużyły sobie: posiadaniem bardzo dobrych wyników w nauce, reprezentowaniem szkoły na różnych konkursach - artystycznych, naukowych, sportowych, aktywnym życiem społecznym, angażowaniem się w działalność charytatywną czy też wykazywaniem wysokiego poziomu kultury osobistej. Jak zaznaczyła pani dyrektor – tradycja będzie kontynuowana w szkole podstawowej. Następnym punktem wydarzenia było wręczenie nagród i dyplomów. Pani dyrektor wspólnie z panem wójtem wyróżnili nagrodami uczniów, którzy otrzymali świadectwa z czerwonym paskiem, a także osoby ze 100% frekwencją. Dodatkowo uczniowie posiadający co najmniej średnią ocen 5,01 oraz bardzo dobre zachowanie otrzymali stypendia ufundowane przez wójta gminy Tarnawatka. Ten zaszczyt przypadł także naszym sportowcom, którzy w II semestrze, na szczeblu przynajmniej powiatowym stanęli na podium zawodów sportowych. Podziękowania oraz drobne upominki otrzymały osoby prężnie działające w: Samorządzie Uczniowskim, radiu GT, sklepiku szkolnym i kronice gimnazjum. Po raz kolejny doceniono uczniów, którzy poczynili największe postępy w nauce. Należy dodać, że wszystkiemu przyświecała przepiękna dekoracja przygotowana przez p. Ewę Zieńko – Bajwoł oraz uczniów. Następnie w klasach wychowawcy pożegnali się ze swoimi wychowankami, życząc im nie tylko udanych wakacji, lecz w przypadku absolwentów dostania się do wymarzonych szkół i szczęścia na nowej drodze edukacji. Podczas indywidualnych podziękowań nauczycielom przez uczniów momentom wzruszeń nie było końca. Najsmutniejsze jednak okazało się pożegnanie samych uczniów ze sobą. Mało kto dowierzał, że to już koniec, a łzy płynęły strumieniami. W takim gronie, w tych klasach spotkaliśmy się już ostatni raz, jednak przyjaźnie zawiązane w naszej szkole zostaną na zawsze i nie zniszczy ich nic, bo jak zaśpiewała klasa III ,,a’’ ,,niech ten czas, rozłąk czas, mija nas, a ta chwila twa…’’.
J. W. i K. L.