W dniu 24 maja 2013 r. pięciolatki i sześciolatki z oddziału przedszkolnego 0 „a” wystąpiły przed uczniami młodszej grupy wiekowej z programem patriotycznym pt. „Polska to moja Ojczyzna”. Program odzwierciedlał to wszystko, czego dzieci nauczyły się w ramach wychowania obywatelskiego i patriotycznego przez rok edukacji przedszkolnej, ukazywał formowaną w nich postawę patriotyczną.

Swoją prezentację przedszkolaki rozpoczęły polskim tańcem narodowym – polonezem. Następnie poprzez recytację utworów znanych autorów  udowodniły wszystkim, iż wiedzą, że mieszkają w Polsce i znają pojęcie ojczyzny.

Rozumieją Ojczyznę jako dużą – Polskę, ale także małą – swoją rodzinną miejscowość. Wiedzą, że stolicą Polski jest Warszawa i znają jej  główne zabytki. Wiedzą, że największą rzeką Polski jest Wisła.    Znają  i szanują polskie symbole narodowe: flagę, godło i hymn. Potrafią zaśpiewać pierwszą zwrotkę i refren naszego hymnu, przyjmując odpowiednią postawę. Potrafią zaśpiewać pieśni patriotyczne, takie jak „Płynie Wisła, płynie” czy „Jak długo w sercach naszych”. Wszyscy recytują z pamięci wiersz „Barwy ojczyste” Cz. Janczarskiego. Oprócz poloneza umieją zatańczyć inny polski taniec: trojaka. Wiedzą, że patriota to ten „kto Ojczyznę swą szanuje, kto jej broni jeśli trzeba, dla niej uczy się, pracuje”. Rozumieją, że o wolną Polskę walczono w przeszłości, a naszym obowiązkiem jest pamięć o tym. Rozumieją potrzebę troski o pokój. Wiedzą, że należymy do Unii Europejskiej. Znają odpowiedzi na pytania „Katechizmu polskiego dziecka” W. Bełzy.

Układając  bukiet  dla  Polski  z  białych  i  czerwonych  kwiatów,  wyrażali  głośno  i odważnie swoją gorącą miłość do ojczystej ziemi. Ostatnie wypowiedziane zdanie brzmiało:

Bądź dumny z tego, że jesteś Polakiem.

Zaprezentowany montaż słowno – muzyczny był jedną z sytuacji wychowawczych, służących kształtowaniu postaw patriotycznych naszych uczniów. Jest to jedno z nadrzędnych zadań, jakie ma do spełnienia każda szkoła.

Już „Podstawa programowa wychowania przedszkolnego” mówi: „Dziecko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę w szkole podstawowej wie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a stolicą Polski jest Warszawa; nazywa godło i flagę państwową, zna polski hymn i wie, że Polska należy do Unii Europejskiej”. Udział w apelach, akademiach, ceremoniach szkolnych o charakterze patriotycznym wywołuje wzruszenia i pozostawia  niezapomniane przeżycia, zarówno u tych wypowiadających się, jak i słuchających.

Wierzę, że zaszczepiona w dziecięce serduszka miłość do Ojczyzny  rozwinie się i zaowocuje w sposób, z którego będziemy dumni.

                                                                                                               Barbara Tyrka