10 listopada 2022 r. chętne osoby z klasy Va, z klas VI, VII i VIII obejrzały musical „Mały Książę”. Po raz pierwszy uczniowie naszej szkoły mogli podziwiać tego typu przedstawienie teatralne, które zostało wystawione w Zamojskim Domu Kultury przez artystów Polskiego Teatru Muzycznego z Siewierza.

            „Mały Książę” to opowieść o chłopcu, który odwiedza kolejne planety, gdyż poszukuje przyjaciela oraz pragnie zrozumieć siebie i świat. Antoine de Saint – Exupéry w powiastce filozoficznej traktuje o takich zagadnieniach jak: przyjaźń, miłość, odpowiedzialność, samotność i cierpienie. Tego wszystkiego mogliśmy dopatrzeć się w obejrzanej adaptacji teatralnej. 

Jako świadomi odbiorcy sztuki w drodze powrotnej podjęliśmy dyskusję na temat musicalu. Ogromną jego zaletą było to, że doskonale objaśniał zawarte w „Małym Księciu” metafory i symbole oraz akcentował złote myśli, na przykład tę, że „dobrze widzi się tylko sercem. To, co najcenniejsze, jest niewidoczne dla oczu”. Ciekawe i dopracowane były także układy taneczne, zwłaszcza ten z udziałem Bankiera. W spektaklu usłyszeliśmy zróżnicowane, ale jednocześnie klimatyczne i współgrające z całością piosenki. Bardzo oczarowała nas postać róży, a w szczególności jej niezwykle kokieteryjne i uwodzicielskie zachowanie. Mało wyraźna natomiast była żmija, która przez osoby nieznające tekstu była odebrana jako „śmierć”. Troszkę przeszkadzało nam to, że w rolę Małego Księcia wcieliła się kobieta…

Reasumując, musical znakomicie przekazał widzom ważne prawdy o miłości i przyjaźni, które pomagają pokonać wszystkie przeciwności losu. Ta przyjemna dla oka i ucha historia nie tylko pozwoliła nam na nowo przeżyć przygody Małego Księcia, ale także wzbudziła w nas wiele wzruszeń. Te chwile  pozostaną w nas na długo.

Tego dnia w szkole obchodziliśmy także Narodowe Święto Niepodległości i tak się złożyło, że o godzinie 11:11 byliśmy w drodze do Zamościa. Nie mogliśmy jednak zapomnieć o akcji „Szkoła do hymnu”, dlatego wysiedliśmy na chwilę i przyjąwszy postawę zasadniczą, odśpiewaliśmy „Mazurka Dąbrowskiego”.

                                                                                                                           Aneta Mużacz