W poniedziałek 18 listopada o godzinie 11.45 w naszej szkole odbyła się bardzo wyjątkowa lekcja.  Pani dyrektor, nauczyciele i uczniowie klasy II a uczestniczyli w pierwszym spotkaniu w ramach ogólnopolskiej akcji „Dzieci uczą rodziców” organizowanej przez Centrum Rozwoju Lokalnego, nad którym patronat sprawuje Minister Edukacji Narodowej. Cele akcji to zwiększenie poziomu bezpieczeństwa najmłodszych, wsparcie procesu edukacji poprzez wykorzystanie kreatywnych form przekazywania wiedzy i zachęcanie dzieci do rozmowy z rodzicami na tematy będące przedmiotem akcji. Tematem pierwszej lekcji  była „Niepodległa Polska”.  Uczniowie klasy II a przygotowali informacje o symbolach narodowych, twórcach niepodległej Polski i o patriotyźmie. Wspólnie odśpiewaliśmy Hymn i powtórzyliśmy Katechizm polskiego dziecka.

Agnieszka Papuga

W poniedziałek 18 listopada 2019 r. uczniowie klas V – VIII wyjeżdżali do TDK na spektakl pt. „Niespodzianka”. Został on przygotowany przez Tomaszowski Zespół Teatralny. Reżyserią zajęła się pani Maria Kozyra, która jest jednoczesne autorką scenariusza.

Już sam tytuł wskazywał, że widzów czeka niezwykłe widowisko. Akcja toczy się w mieszkaniu pana Piotra, dyrektora doskonale prosperującej firmy. Jak się okazuje, w domu tym zwykle bywa sporo gości i dużo się dzieje. Historia rozpoczyna się w momencie, gdy córki pana Piotra nie mogą się doczekać wyjazdu babci, która, jak to babcia, próbuje sprowadzić wnuczki na lepszą drogę. Starsza pani nie tylko umoralnia dziewczęta, ale także robi im mnóstwo uwag na temat sposobu ubierania się i nadmiernej skłonności do pogoni za modą, która osobom w jej wieku wydaje się bardzo niestosowna.

Babcia wyjeżdża, jednak w domu panuje zamieszanie, gdyż córki pana Piotra ukradkiem dowiedziały się o uroczystej kolacji, która ma odbyć się tego dnia wieczorem. Dziewczęta nie znają listy gości, gdyż jest ona owiana wielką tajemnicą. Domyślają się jedynie, że z jakiegoś powodu ojciec chce zrobić niespodziankę ich mamie. Bez wiedzy rodziców zapraszają zaprzyjaźniony zespół wokalno-taneczny, którego zadaniem jest uatrakcyjnienie rodzinnego spotkania. Co chwilę rozlega się dzwonek i do mieszkania wchodzą kolejne kobiety, których relacje z panem Piotrem wykraczały „poza rodzinne i poza zawodowe”. Przyzwyczajone do nadmiernej hojności biznesmena i tym razem być może na coś liczą. Tylko mamy nie ma w domu, gdyż jak zwykle spędza cały dzień w galerii na zakupach.

W pewnym momencie, w tym całym zamieszaniu, z pokoju pana Piotra dobiega odgłos strzałów. Córki wnioskują, że ich ojciec został zamordowany. Przekonane, że w domu przebywa morderca, wzywają policję. Po krótkim przesłuchaniu i zabezpieczeniu śladów w ręce córek trafia nagranie pozostawione rodzinie przez pana Piotra. Mężczyzna wyjawia w nim, że ma już dość tego, że dla wszystkich liczy się tylko dlatego, że można wyciągnąć od niego każdą sumę pieniędzy. Żonie zostawia niewielką kwotę sugerując, aby sama wreszcie poszukała sobie pracy i zaczęła zarabiać pieniądze a nie tylko je wydawała. Córki także otrzymują niewielkie kieszonkowe, co wprawia je w nie lada zaskoczenie. Tak samo po nosie dostają pozostałe panie: sekretarka, ciocia Waleria i siostra dyrektora. Pan Piotr, robiąc sobie „rachunek sumienia”, rozlicza się ze wszystkimi, a sam wyjeżdża w daleką podróż. Taką podróż odbywają również widzowie dzięki artystom zespołu wokalno- tanecznego oraz  tańca nowoczesnego, którzy swymi występami, zawierającymi  najbardziej rozpoznawalne elementy kulturowe różnych państw, zabierają widownię  do poszczególnych krajów. Ta niezwykła „podróż” była niczym udział w koncercie, na którym mogliśmy nie tylko wysłuchać pięknych utworów, ale także obejrzeć bardzo oryginalne pokazy taneczne.

Zarówno dla uczniów jak i nauczycieli naszej szkoły spektakl miał jeszcze jedno dodatkowe istotne znaczenie. Na scenie mogliśmy podziwiać panią Aleksandrę Krech (w roli Cioci Walerii) - wychowawczynię klasy Va oraz nauczycielkę matematyki, która zachwyciła nas doskonałą grą aktorską. Zdaniem wszystkich pani Ola była dla nas największą atrakcją spektaklu. Nie mogliśmy wyjść z podziwu jak udało się jej utrzymać tak poważny nastrój w scenach pełnych komizmu, które wywoływały u widzów rozbawienie do łez.

Spektakl wszystkim bardzo się podobał. Szczególnie zapadła nam w pamięć pani Aleksandra Krech, której z całego serca gratulujemy doskonałego talentu aktorskiego. Na koniec wraz ze wszystkimi aktorami przedstawienia zrobiliśmy sobie zdjęcie pamiątkowe.  Wyjazd zorganizowały panie Agnieszka Loda-Kozłowska i Aneta Mużacz.

Aneta Mużacz

Konkurs skierowany jest do uczniów szkół podstawowych z powiatów: zamojskiego, biłgorajskiego, hrubieszowskiego i tomaszowskiego. Jego organizatorem jest Biblioteka Pedagogiczna w Zamościu. Celem przedsięwzięcia jest promowanie czytelnictwa i kształtowanie wrażliwości młodych ludzi.

Etap powiatowy konkursu odbył się 13 listopada 2019 r. w Bibliotece Pedagogicznej w Tomaszowie Lubelskim. Miał formę testu składającego się z 80 zadań zamkniętych. Rywalizowało  w nim 21 uczniów, którzy na udzielenie odpowiedzi mieli 60 minut. Wykaz literatury obejmował zarówno pozycje, które już na stałe zagościły w kanonie szkolnych lektur obowiązkowych (np. „W pustyni i w puszczy”, „Chłopcy z Placu Broni”), ale nie tylko. Na tej liście znalazły się m.in. „Kolorowy szalik” Barbary Kosmowskiej oraz „Chłopiec z Lampedusy” Rafała Witka. Obie książki zostały wydane całkiem niedawno: pierwsza z nich w 2014, a druga w 2016 r.

Chętnych uczniów do udziału w konkursie nie było za wielu, bo wykaz obowiązującej literatury był dość obszerny. Ponadto niektórych książek, jak np. „Chłopca z Lampedusy” nie udało się wypożyczyć w żadnej bibliotece, ani w Tomaszowie, ani w Zamościu, bo pojedyncze egzemplarze rozeszły się jak świeże bułeczki (z wiadomo jakiego powodu) i trzeba było je po prostu zakupić.  

Ostatecznie do konkursu przystąpiła tylko jedna uczennica – Izabela Gramatyka z kl. V b. Zarówno Iza, jak i jej mama twierdzą, że pasją do czytania książek zaraziła się dość niedawno. Nas, nauczycieli, połknięcie bakcyla czytelnictwa bardzo cieszy, gdyż nic tak nie rozwija jak czytanie książek, zwłaszcza mądrych. Panie z biblioteki pedagogicznej pogratulowały uczestnikom już samego zgłoszenia się do konkursu, gdyż, co z żalem należy przyznać, dzieci czytających jest coraz mniej. Co więcej, Iza znalazła się wśród najmłodszych uczestników, bo oprócz niej i jednego chłopca z klasy czwartej, wszyscy pozostali to szóstoklasiści.

Izie najbardziej podobało się „W pustyni i w puszczy”. Na pytanie „Dlaczego?” odpowiada, że: „Ta książka kończy się szczęśliwie”, bo, nie wszystkie z tegorocznego kanonu lektur kończą się happy endem. Niewątpliwie, niektóre z nich dają wiele do myślenia i po przeczytaniu długo żyjemy osobistymi perypetiami ich bohaterów. Niby, fikcyjnych, jednak borykających się z problemami, z którymi stykamy się wokół nas we współczesnym świecie, a które niekoniecznie chcemy dostrzec. Serdecznie gratulujemy Izie odwagi, jak i tego, że stanęła na wysokości zadania i przeczytała  książki z wykazu lektur. Trzymamy też kciuki, by zakwalifikowała się do etapu regionalnego, który odbędzie się 26 listopada w Bibliotece Pedagogicznej w Zamościu.

Aneta Mużacz

Od początku października mamy przyjemność podziwiać portrety wykonane ręką uczennicy Szkoły Podstawowej w Tarnawatce- Pauli Margolt.

Niedługo Paula skończy 13 lat, uczęszcza do klasy VII „a” Szkoły Podstawowej w Tarnawatce. Od wczesnego dzieciństwa uwielbiała rysować. W przedszkolu wolała rysować niż pisać literki. Często szkicowała dla swoich znajomych. Tworzyła prace plastyczne na liczne konkursy. Swoją twórczą ekspresję i kreatywność rozwija pod okiem pani Ewy Zieńko na zajęciach plastyki; przez kilka lat pogłębiała swoje umiejętności, uczęszczając na zajęcia szkolnego koła plastycznego. Ma  możliwość  wyrabiania wrażliwości estetycznej, przez którą rozumie się zdolność dostrzegania i przeżywania wszelkiego piękna. Zgodziła się zaprezentować swe rysunki. Doczekała się skromnej wystawy swych prac na górnym holu szkoły. Zachwyciła oglądające osoby.Niektóre sportretowane dziewczęce postacie posiadają „wschodnie” rysy i ogromne oczy. Autorka z upodobaniem  naśladuje styl japońskich kreskówek i Disney’a. Można  pochwalić twórczą dziewczynkę za zapał do pracy.

Mówi skromnie i z pewną nieśmiałością: Na początku nie wierzyłam, że moje prace mogą
się komuś spodobać. Wstydziłam się je pokazywać. Obawiałam się, że ktoś będzie się ze mnie śmiał. Najbardziej lubię wykonywać portrety ołówkami. Ostatnio sprawia mi przyjemność praca kredkami.

Chciałabym w przyszłości studiować grafikę komputerową. Posługuję się różnymi programami
 i widzę w tym swą przyszłość. Planuję dalej iść w tym kierunku.
Życzymy młodej artystce cierpliwości w pielęgnowaniu zamiłowania do uprawiania tej formy aktywności, spełnienia marzeń i planów. Dziękujemy za ciekawe doznania artystyczne.

Wystawę zainicjowała i zorganizowała pani Ewa Zieńko.

                                                                                                                                Małgorzata Knafel