Nigdy nie jest się zupełnie wolnym, jeśli się kogoś za bardzo podziwia

Tove Jansson: Opowiadania z Doliny Muminków

W związku z powyższym tematem polecam Wam poniższe książki, które zachwalaja sami autorzy (źródło: księgarniazbajki.pl):

Joanny Olech: Mam prawo i nie zawaham się go użyć!

»Dzieci i ryby głosu nie mają« – ile razy słyszeliśmy to aroganckie i bałamutne zdanie, które odmawia małym ludziom prawa do wygłaszania opinii, manifestowania swoich potrzeb i oczekiwań?

Jest w tych sześciu słowach symboliczna przemoc i pycha dorosłego, który w dziecku nie widzi człowieka.
Tak, jakby umiejętność zabierania głosu, posiadania poglądów i mniemań przychodziła samoistnie, wraz z dowodem osobistym i pokaźnym rozmiarem buta. Tymczasem prawa człowieka są w równym stopniu prawami dzieci, co ludzi dorosłych.
Odmawiając dzieciom szacunku, respektu i opieki, nie doczekamy się pokolenia mądrych i spełnionych następców.

Nasza książka adresowana jest do dzieci, które – zbyt często – nie mają świadomości przysługujących im praw.
Z licznych interwencji Rzecznika Praw Dziecka wynika, że mali ludzie rosną w poczuciu wszechwładzy dorosłych i własnej bezsiły, a ich osobista godność bywa nagminnie naruszana. Tymczasem poczucie wewnętrznej autonomii i nabytego w dzieciństwie szacunku do samego siebie jest warunkiem rozwoju szczęśliwego człowieka.

Jakkolwiek nasza książka napisana jest w baśniowej manierze, polecamy ją także rodzicom – pod rozwagę.

Poszanowanie praw dziecka nie może dokonywać się bez nas, dorosłych. Dużo pozostało do zrobienia w tej wrażliwej materii. Tylko w baśniach happy end jest gwarantowany, a wyrządzone zło zostaje niezawodnie naprawione.

Joanna Olech

,Katarzyna Baniewicz-Kowalczyk: Wszyscy jesteśmy wyjątkowi

A każde z nich jest dziwne!
Nosorożec czuje się samotny, nikomu niepotrzebny. Pająk czuj się opuszczony. Jest mu smutno: bociany odleciały i stonogi pofrunęły z nimi. Chociaż podróż jest kosztowna, zawsze to lepiej niż obuć pięćdziesiąt par butów na zimę. Zając tęskni za stryjem, jest trochę staroświecki, nie ma nawet telefonu komórkowego, aby do niego zadzwonić.
Myszka czuje się beznadziejnie szara...

Każdemu mieszkańcowi lasu, czegoś brakuje.
Do czasu, aż pojawia się ktoś, kto uświadamia mu jego bogactwo. Jego wyjątkowość!
Z nosorożcem chce tańczyć mrówka. Gdy tańczą, jest to najpiękniejsza para taneczna na świecie!
Pająka z ośmioma kończynami zaangażowano do orkiestry, wtedy mógł pokazać jak się gra na ośmiu instrumentach na raz. Myszka jest imieniem zakochanych. Iluż to zakochanych w sobie ludzi mówi do siebie "myszko"? Towarzystwo jeża, który umie słuchać, jest tak krzepiące jakby się zjadło górę witamin na raz.

Chociaż wielu z nas nosi szare, czy rude futerko , które nam się nie podoba, to jednak każdy z nas jest piękny. Każdy wyjątkowy. Poszukajmy swoich wyjątkowych darów i talentów.
Cieszmy się nimi i sobą nawzajem.
Miki Kashtan: Postanawiam

Świat, w którym żyjemy powstaje z jakości naszych relacji, a jakość naszych relacji budują słowa i myśli, które pielęgnujemy. Większość z nas w okresie dorastania słyszała wielokrotnie, że w rzeczywistości nic nie znacz. „Jednostka zerem, jednostka bzdurą” - pamiętam fragment wiersza Majakowskiego.

Samodzielne odzyskiwanie zaufania w to, że jesteśmy istotni, jest zadaniem na całe życie. Jest zaproszeniem do wielkości.
Gdybyśmy mogli wiedzieć, jak ważni jesteśmy, a zwłaszcza jak bardzo nasze działania i wybory wpływają na innych, bylibyśmy mniej skłonni do atakowania, do ranienia siebie samych i innych.
Wiedzielibyśmy, że jesteśmy częścią świętości życia. Mielibyśmy więcej odwagi, by zaufać własnej mądrości, własnemu pięknu, wiedzy, cichej intuicji. By poszukiwać prawdy bez względu na to, jaki ma smak. Przyjmowalibyśmy krytykę ze współczuciem i otwartym sercem. Z założeniem, że niezależnie od tego co robią inni ludzie, ich serca są równie czułe i wrażliwe.
Kiedy odzwierciedlamy przed nimi ich człowieczeństwo możemy się spodziewać, że zareagują tak samo. Ta książka jest zaproszeniem do życiu bez przemocy.

Rozpoczyna się manifestem poetyckim Dawny Markovej:„Postanawiam zamieszkać w moich dniach, pozwolić życiu, by mnie otworzyło, abym stała się mniej przestraszona, bardziej dostępna, bym rozluźniła swe serce, tak bardzo, że stanie się skrzydłem, pochodnią, obietnicą. Postanawiam być kimś istotnym, żyć tak, że to co przyszło do mnie jako ziarno, pójdzie dalej jako kwiat, a co przyszło do mnie jako kwiat, stanie się owocem”.

Ta książka jest zaproszeniem do wnoszenia emocji w sytuacje formalne, wprowadzania porządku w wewnętrzny chaos. Otwierania się na rozpacz i znajdowania radości w małych przyjemnościach. Podchodzenia do konfliktów z miłością.
Mówienia prawdy.
Proszenia o to, czego chcę.
Oferowania tego, co mam.
Słuchania drugiego człowieka.
Żywienia się bliskością, śmiechem i głębią.
Praktykowania wdzięczności każdego dnia, bo ten akt czyni nas bogatymi już dziś.
Nie urodziłem się po to, aby ktoś mnie zniewalał!
Henry David Thoreau -Obywatelskie nieposłuszeństwo


Czy oprócz tchnienia życia, otrzymaliśmy coś cenniejszego niż dar wolności?!

Krystyna Adamczak (właścicielka Księgarni z bajki)