Scenariusz akademii z okazji Dnia Edukacji Narodowej.

 

(Akademia odbyła się 15.10.2002r w Gimnazjum w Tarnawatce.)

 

  Do jednych z bardziej uroczystych dni w szkole należy Dzień Nauczyciela, dzień w którym dzieci i młodzież szkolna, wyrażają wdzięczność i uznanie dla pięknej, aczkolwiek trudnej pracy.

 

Uczucia te wyrażane są najczęściej kwiatami, ale można to również uczcić żywym słowem.

 

I właśnie temu celowi niech posłuży dzisiejszy scenariusz poetycki.

 

z myślą i motywem przewodnim Janusza Korczaka:

 

“Bądź sobą – szukaj własnej drogi.

 

Poznaj siebie, zanim zechcesz dzieci poznać.

 

Zdaj sobie sprawę z tego, do czego sam jesteś zdolny,

 

zanim dzieciom poczniesz wykreślać

 

zakres ich praw i obowiązków.

 

Ze wszystkich sam jesteś dzieckiem, które musisz poznać,

 

wychować i wykształcić przede wszystkim.”

 

  NARRACJA:

 

Nauczyciel – przewodnik, pośrednik, mistrz w swojej profesji, powołany do przekazywania swego mistrzostwa i n n y m – wychowankom, uczniom, którzy siedzą naprzeciw niego w ławkach czy za stolikami – i którzy mu zawierzyli.

 

Zawód, którego orientacja przebiega bezpośrednio ku osobie drugiego człowieka, obejmując jego życie psychiczne z całą tą nieuchwytną sferą osobowości, duchowości, intelektu, emocji, które są najistotniejszym składnikiem człowieczeństwa.

 

Adam Mickiewicz uzasadniał znaczenie pracy nad duchowym wymiarem człowieczeństwa pisząc: “ W duszy waszej jest ziarno przyszłych praw i miar przyszłych granic.

 

O ile rozszerzycie i polepszycie dusze wasze,

 

o tyle polepszycie prawa i powiększycie granice wasze”

 

  Rec. I.

Do którego dnia...

 

Do którego dnia

 

świat jest niepojętym blaskiem

 

Łąką niepokojących kolorów

 

wtedy echo wydaje się dziwnym

 

ptakiem dalekich lasów

 

każda rzecz oszałamia swoją wielką tajemnicą

 

Noc robi się z czarnych płotów

 

światło z dzwoniących rzek

 

świat jest krajobrazem nienazwanym

 

Od któregoś dnia

 

nagle wszystkie rzeczy głośno wołają

 

o imię

 

Kwiat pyta – dlaczego jest czerwony

 

dom – dlaczego stoi. Kto gwiazdy zapala.

 

Niepokoją rzeki o nieznanych chłodnych dnach.

 

I wtedy,

 

żeby mały człowiek nie zginął

 

w wielkim lesie spraw

 

trzeba podać mu nazwy łagodne

 

pierwsze lekcje ufności do świata

 

Roman Śliwonik

 

(recytacja na tle muzyki)

 

 

 

Piosenka „Toast”

 

Dzień szybko mija za dniem

 

życie przemija jak sen

 

szare wydają się dni

 

codziennej pracy lecz dziś.

 

 

 

            Dużo szczęścia wam życzymy

 

            Samych jasnych pięknych dni

 

            Byście w zdrowiu długo żyli

 

W szkole mieli dużo sił

 

Moc przyjaciół nieustannie

 

Złotóweczek pełen trzos

 

I sukcesów pracy z nami

 

Niech Wam zawsze

 

Sprzyja los.

 

(chóralny śpiew z podkładem muzycznym całej 17 osobowej grupy)

 

 

 

Rec. II

 

Przez czas zajęty myślą inną

 

Przez okres innych dni i zdarzeń,

 

Ileż zostanę Tobie winny

 

Krainie Twoich snów i marzeń

 

Bo jeśli nie to, co mówiłaś

 

Nie to, co chciałaś, nazwę życiem,

 

Weź sobie coś z dobroci matki

 

I popraw błędy w mym zeszycie

 

Pamiętam jeszcze słowa Twoje

 

I uśmiech dla nas Twój na twarzy,

 

Bo to jest przecież Twoja kartka

 

Z twojego to elementarza

 

Piszę tak samo, jak w kajecie,

 

Który otwarły Twoje ręce

 

Więc przyjmij moja dobra Pani,

 

Tych kilka prostych dobrych słów – nic więcej.

 

 

 

Rec. III.

 

Wie, jak się rodzi słowo

 

wie jak się rodzi człowiek

 

Pisze obiema rękami

 

niebieskie, czerwonym kolorem

 

W obu dłoniach nosi torby

 

w jednej pomidory i chleb

 

w drugiej zeszyty prace klasowe

 

Jest naszą dziewczyną

 

Żoną i matką

 

Od wschodu do zachodu

 

Od południa do północy

 

Mówi czyta patrzy

 

Poprawia

 

Świat

 

 

 

PROWADZĄCY:

„Uśmiechu na co dzień, uśmiechu przez łzy,

 

Uśmiechu prostego, jak słońce, jak sny

Barwnego jak kwiaty, szczerego jak myśl

 .....”

Słowa tej piosenki dedykujemy wszystkim nauczycielom uczącym w naszej szkole.

„Uśmiechy”

„Uśmiechu na co dzień, uśmiechu przez łzy,

Uśmiechu prostego, jak słońce, jak sny

Barwnego jak kwiaty, szczerego jak myśl

 

I wiem, że go znajdę, w mym sercu już dziś.

 

 

 

Uśmiechem na co dzień, uśmiechem przez łzy,

 

Uśmiechem tak prostym, jak słońce jak sny.

 

Tak barwnym jak kwiaty i szczerym jak myśl,

 

A gdy go odnajdziesz, uśmiechniesz się dziś.

 

 

 

Rec. IV.

 

Nauczyciel

 

On mnie nauczył

 

pierwszych liter

 

On księgę otworzył

 

i zobaczyłem

 

jak gorące, burzliwe

 

były dzieje ojczyste

 

On mi pokazał piękno krajobrazu

 

Nazwy drzew odczytałem

 

z listów – liści

 

Poznałem głosy ptaków.

 

Ich radosną rozmowę

 

On mnie nauczył

 

Wypowiadać słowa –

 

o miłości

 

dobroci

 

o krainie słońca

 

Zbigniew Jerzyna

 

 

 

(chóralny śpiew piosenki pt. „Mojej szkole”)

 

 

 

Rec. V

 

(...) ty mnie nauczyłeś czytać!

 

W pięknych księgach i pięknym

 

Przyrodzeniu czytać!

 

Ty dla mnie ziemię piekłem

 

Zrobiłeś i rajem!

 

A to jest tylko ziemia!

 

Adam Mickiewicz

 

 

 

Rec. VI.

 

Za to,

 

iż mogę nazwać po imieniu

 

wodorosty gwiazd

 

na mrocznym dnie wrześniowej nocy

 

szum limby uczepionej chmury

 

poranny zapach łąk

 

lot trzmiela i pełzanie liszki

 

milczenie sfinksa

 

i szept zielonych oceanów

 

ludzi nieznanych i przyjaciół

 

nienawiść i przebaczenie –

 

Za to

 

iż mogę nazwać po imieniu

 

samego siebie

        chciałem odnaleźć

 

choć jedno słowo – lot najcichszy

 

jaskółki wracającej wiosną-

 

to jedno wciąż szukane słowo

 

- imię kolchidy nie odkrytej –

 

pełne i doskonałe

 

jak liście winogrona.

 

Ale słowa

 

  nawet najzieleńsze ze słów –

 

zwęglają

 

kiedy myśli moje

 

  ptaki ogniste

 

uwijają w ich konarach

 

swoje gorące gniazda.

 

Za to

 

że mogę nazwać po imieniu

 

samego siebie

 

  przychodzę do Was

 

z białą muszlą milczenia,

 

w której szumią dalekie morza

 

naszych wspólnych podróży

 

( Motyw muzyczny)

 

 

 

Rec. VII

 

“Szukam nauczyciela i mistrza

 

Niech przywróci mi wzrok słuch i mowę

 

niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia

 

niech oddzieli światło od ciemności”

 

 

 

Tadeusz Różewicz

 

  Rec. VIII

 

Biedna logiczna głowa

 

Przyjdź to co ni w pięć ni w dziewięć

 

i to co trzy po trzy

 

przyjdź dwa razy dwa wcale nie cztery

 

nie tak i tak dalej ale tak i nie

 

tak dalej

 

przyjdź wszystko do góry nogami

 

całkiem inaczej

 

piąte przez dziesiąte

 

przyjdź godzina dwunasta szukana

 

w południe

 

przyjdź serce razem z drugim

 

i nagle osobno

 

pokaż naszej biednej logicznej

 

głowie jak kotce przyuczonej

 

do porządku

 

to co niemożliwe i konieczne

 

 

 

ks. Jan Twardowski

 

 

 

Piosenka pt „Wyśpiewać wam chcemy”

 

Ref:      Wyśpiewać dziś chcemy wam życzenia

 

            Z serc naszych płynie dzisiaj pieśń.

 

            Przyjmijcie ją tak jak ziemia ciepły deszcz

 

Niech zakwitną bukiety naszych serc.

 

1. Jest taki szczególny jeden dzień

 

W którym serca wszystkim biją mocniej.

 

A oczy wyrazić chcą dziękuję

 

I dłonie są drżące i gorące.

 

 

 

Rec. IX

 

Nadzieja

 

My, którzy czasem przy tablicy

 

spłoszony wzrok wbijamy w ścianę,

 

jakby zrządzeniem tajemniczym

 

tam się ukryło rozwiązanie;

 

My, którzy w głowie ciągłe psoty,

 

o których: szelmy – mówisz może,

 

z którymi zawsze masz kłopoty,

 

My Cię kochamy profesorze!

 

I wiemy, nieraz noc, Ty jeszcze

 

Pracujesz z trudem twarz zmęczona

 

Pochyla się, Ty oczy przetrzesz,

 

Odkładasz zeszyty. Myślisz o nas.

 

Czy aby ci, dla których serce

 

Tak mocno i tak tkliwie bije,

 

Których nad życie kochasz-

 

tak będą żyć, jak Ty dziś żyjesz.

 

Czy będą prawi? I czy zawsze

 

Swą wiedzą będą innym służyć?

 

Czy będą prosto w oczy patrzeć

 

i nie odwracać się od ludzi?

 

My młodzi

 

patrzymy przez szyby źrenic

 

na tablice życia

 

na mnóstwo znaków nieznanych

 

patrzymy

 

i odchodzimy zdziwieni

 

nie potrafimy

 

nie chcemy

 

nie rozumiemy

 

Wy przychodzicie z księgą doświadczenia

 

czytając nam ją jak dobrzy koledzy,

 

uczycie życie ważyć i doceniać

 

i ideałów szukać w wielkiej wiedzy.

 

Za Wasz wysiłek

 

za trud długich godzin

 

spędzonych w szkole nad nami

 

w dniu Święta

 

Serdecznie dziękujemy!

 

  J.Skokowski

 

(recytacja na tle muzyki)

 

(muzyka, wyjście wszystkich recytatorów, wręczenie podziękowań i kwiatów nauczycielom)

 

opracowała: Celina Czerwonka