Udała się nam sensowna wycieczka mimo, że czwarta fala pandemii kazała zmienić jej pierwotny plan.  Unikaliśmy przebywania w pomieszczeniach -atrakcje czekały na otwartych rozległych przestrzeniach Parku Botanicznego Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej oraz  Muzeum Wsi Lubelskiej, Starego Miasta Lublina. Wyjechaliśmy optymistycznie nastawieni   o godzinie 7.30.

Spacer po parku, który ma 56 lat, rozpoczęliśmy z przewodnikiem o 10:00 i pogoda nam sprzyjała. Dział Dendrologii zwany Arboretum od razu wzbudził nasz zachwyt zbiorem niezwykłych drzew, krzewów, półkrzewów i krzewinek. Jesienią nabrały pełnej krasy. Większość uczestników z upodobaniem na pamiątkę zebrała opadłe, czerwone  liście klonu palmowego. W lubelskim ogrodzie botanicznym ten dział zajmuje powierzchnię 5,6 ha. Niezapomniane wrażenie sprawiła paulownia cesarska o bardzo dużych liściach. Z ginących krajowych gatunków spotkaliśmy cisa pospolitego. Wielobarwne owoce  kalin, berberysów  trafiły za namową pana przewodnika do naszych ust, byśmy poznali ich oryginalny smak. Wiele osób było zdziwionych -były pyszne i pełne witamin. 

Następnie w grupach odwiedziliśmy pierwszą szklarnię, którą  zajmuje, licząca ponad 900 gatunków i odmian, kolekcja sukulentów pochodzących z pustyń i półpustyń. Najliczniejsze były kaktusy z obu Ameryk. Nie mieściły nam się w oczach. Większość roślin wilgotnych lasów deszczowych podziwialiśmy w drugiej szklarni. Najwyższe figowce oraz araukarie, okazałe paprocie – płaskle zwane ,,łosimi rogami’’ przyciągały wzrok i trudno go było oderwać. Połączyły nas przy wyjściu rozmowy o tym, które z nich cieszą oczy w naszych domach na parapetach. Wśród uczniów i pań opiekunek odkryliśmy z radością liczne grono miłośników kaktusów i sukulentów.

Potem w Alpinarium słuchaliśmy z uwagą o  gatunkach chronionych i zagrożonych polskich Karpat takich, jak parzydło leśne  i pokrzyk wilcza jagoda.

Stanęliśmy z zaciekawieniem przed Dworkiem Kościuszków. W drugiej połowie XVIII w. był własnością Jana Nepomucena Kościuszki, starosty krzemienieckiego, stryja Tadeusza Kościuszki – inicjatora insurekcji w 1794 r. W czasie pierwszego pobytu na Sławinku (1774–1775) Tadeusz prawdopodobnie pomagał stryjowi w projektowaniu parku, lipowej alei  wiodącej od obecnej bramy głównej do dworku.

 Ścieżka zmysłów nas zauroczyła, bo gatunki silnie pachnące, takie jak  lawenda wąskolistna, pelargonia, wawrzyn szlachetny, jeżówka purpurowa a także rośliny pobudzające zmysł słuchu, np.: fasola wielokwiatowa wprawiały w dobrostan.

W Dziale Roślin Użytkowych zaznaliśmy przyjemności z powodu obcowania z roślinami leczniczymi, miododajnymi, przyprawami oraz warzywami mało znanymi. Stąd długo będziemy wspominać smak listka mięty czekoladowej. Pamiętacie inne jej gatunki?
Po wywiadzie wnioskuję, że smakowała też mięta ananasowa. Pan przewodnika zachęcał do uprawy przydomowej, więc niech zapał nas wiosną nie opuści-stwórzmy ogródki ziołowe!

Popularyzujmy gatunki, które odznaczają się dużymi wartościami odżywczymi i cennymi właściwościami biologicznymi.

Wizyta w Muzeum Wsi Lubelskiej zaczęła się o godz.13.30 podziałem na dwie grupy.

Pobyt w jednym z największych skansenów w Polsce utrwalił wiedzę na temat zwyczajów, obrzędów, tradycji i codziennej pracy ludzi minionej epoki.  Muzealna ekspozycja podzielona została na sektory: Wyżyna Lubelska, Roztocze, Wybraliśmy spacer po drugim, gdzie z zaskoczeniem oglądaliśmy Zagrodę z Huty Dzierążyńskiej (kawał drogi musiała być w częściach przewieziona z naszej okolicy do Lublina!), Zagrodę z Teodorówki, która  prezentuje jeden z ciekawszych typów wiejskiej zabudowy drewnianej-okólnik. Dodatkową atrakcją były pasące się krowy, gęsi, kozy. Okazji do fotografowania było co nie miara!

W pełnym słońcu odwiedziliśmy  miasteczko, które obejmuje plac rynkowy oraz zabudowę: zakład fryzjerski, sklep żelazny, kuchnię żydowską, pocztę, piwiarnię, dom burmistrza oraz warsztaty – kołodzieja, szewca i cholewkarza. Pamiętacie, który z nich pochodzi z Tomaszowa Lubelskiego?

Spacer po zalanym słońcem Starym Mieście od godz. 15.00 trwał aż do zniknięcia ostatnich jego promieni za malowniczymi kamienicami. Finałem był zakup pamiątek i wymienianie się wieloma wrażeniami. Wycieczka bardzo się podobała. Wróciliśmy o godzinie 19-tej zdrowi i zadowoleni do Tarnawatki.

Serdecznie dziękujemy Pani Alicji Mazur, która podjęła się organizacji wycieczki i jej wychowankom z klasy 8 a za pomysł. Opiekunami byli Pani Ewa , Pani Małgorzata Knafel, Pani Ewa Gruszka, Pani Edyta Furgała.

                                                                                                        Małgorzata Knafel

Wójt Gminy Tarnawatka informuje, że ogłoszony został nabór wniosków w ramach projektu „Granty PPGR” na wsparcie rodzin popegeerowskich z dziećmi w zakresie dostępu do sprzętu komputerowego oraz dostępu do Internetu.

Wsparcie kierowane jest do uczniów szkół podstawowych oraz uczniów szkół średnich, którzy spełniają następujące warunki:

1. zamieszkują gminę lub miejscowość, w której funkcjonowało państwowe przedsiębiorstwo gospodarki rolnej,
2. rodzice, dziadkowie, pradziadkowie lub opiekun prawny pracowali w zlikwidowanym państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej i zamieszkiwali gminę, w której funkcjonowało PPGR.

Dofinansowanie będzie można przeznaczyć na:

• sprzęt komputerowy z urządzeniami peryferyjnymi i akcesoriami oraz niezbędnym oprogramowaniem, umożliwiających pracę zdalną, w tym niezbędne akcesoria i oprogramowanie dla osób z niepełnosprawnościami;
• ubezpieczenie zakupionego sprzętu komputerowego;
• usługę zapewniającą dostęp do Internetu na sprzęcie komputerowym zakupionym w ramach projektu, w przypadku gdy opiekun prawny w oświadczeniu wskaże na brak możliwości zapewnienia usługi dostępu do Internetu.

O dofinansowanie wnioskować będzie Gmina Tarnawatka na podstawie wniosków (oświadczeń) złożonych przez rodziców uczniów (opiekunów prawnych) lub pełnoletnich uczniów szkół średnich, zamieszkałych teren gminy Tarnawatka.

 Sprzęt komputerowy zakupiony zostanie przez Gminę Tarnawatka w ilości uzależnionej od liczby wniosków, które złożą rodzice dzieci z rodzin byłych pracowników PGR (rodzice, dziadkowie, pradziadkowie) lub pełnoletni uczniowie szkół średnich.

Zakupiony w ramach projektu sprzęt komputerowy przekazany zostanie nieodpłatnie rodzicom (opiekunom prawnym) lub pełnoletnim uczniom na własność na cel nauki ucznia w szkole, przy czym rodzic (opiekun prawny) lub pełnoletni uczeń szkoły średniej będzie zobowiązany przyjąć odpowiedzialność materialną za jego utratę bądź uszkodzenie, które nie będzie objęte warunkami gwarancji. Gmina Tarnawatka zastrzega sobie prawo do kontrolowania przeznaczenia przekazanego sprzętu przez okres 2 lat.

Do oświadczeń należy dołączyć posiadane dokumenty potwierdzające fakt zatrudnienia w PPGR.

Wnioski (oświadczenia) wraz z załącznikami dostępne są:

• w Urzędzie Gminy Tarnawatka;
• na stronie internetowej Urzędu Gminy Tarnawatka;
• na profilu FB Gminnego Ośrodka Kultury w Tarnawatce.

Oświadczenia wraz z załącznikami należy składać w Urzędzie Gminy Tarnawatka pok. 16 – Sekretariat w nieprzekraczalnym terminie do 4 listopada 2021 r. do godz. 15.00.

Więcej informacji pod numerem telefonu: 84 662 47 10. Wszystkie informacje na temat projektu dostępne są również na stronie: https://www.gov.pl/web/cppc/wsparcie-ppgr

Tegoroczna jesienna aura sprzyja – stosunkowo ciepłe i pogodne dni jak na tę porę roku wręcz zachęcają do spędzania czasu na świeżym powietrzu. Korzystając z właśnie takich sprzyjających warunków pogodowych, 26  października 2021 klasy  Va i VIIa  wybrały się na wycieczkę do Ogrodu Zoologicznego im. Stefana Milera w Zamościu.

Zwiedzanie ZOO rozpoczęło się już o godzinie 9 rano, zatem (w przeciwieństwie do naszych uczniów) nie wszystkie zwierzęta były gotowe na zażywanie rześkiego, jeszcze lekko chłodnego powietrza i zdążyły opuścić swoje legowiska. Z każdą kolejną minutą jednak życie w ogrodzie ożywało, a jego mieszkańcy wylegali na wybiegi i zażywali słonecznej kąpieli.

Spośród licznych gatunków zwierząt, które można oglądać w zamojskim ZOO, najwięcej emocji wywołał tygrys, który niespodziewanie i  z rozmachem, jakby miał ochotę zaatakować zwiedzających, wskoczył na parapet przy szybie i zaglądał do dzieci. Ci, których to spotkało, zareagowali niepowstrzymanym okrzykiem pełnym przerażenia. Z kilkucentymetrowej odległości, wręcz „twarzą w twarz” uczniowie przyglądali się lwu, który także usadowił się tuż przy szklanej tafli klatki i ziewając, popisywał się ogromną paszczą oraz szeregiem umiejscowionych w niej kłów. Tak bacznie mierzył spojrzeniem naszą młodzież, że już nie wiadomo było kto tu kogo ogląda… Duże zainteresowanie wzbudziły antylopy indyjskie – garna, które na widok zwiedzających w szybkim biegu wykonywały popisowe wysokie i długie, kilkumetrowe skoki. Sporo śmiechu było podczas oglądania gibonów, z którymi uczniowie ucięli sobie miłą pogawędkę…  

Wyjazd był ciekawą lekcją przyrody na świeżym powietrzu, w czasie której uczniowie obejrzeli na żywo wiele gatunków zwierząt oraz poznali ich zachowania. Przede wszystkim jednak była to świetna okazja do integracji zespołów klasowych i wzmocnienia więzi koleżeńskich. Wszyscy wracali bardzo zadowoleni, snując plany i marząc o następnej wyciecze…

Opiekę nad uczniami podczas wyjazdu sprawowały panie Aneta Mużacz, Aleksandra Krech oraz Agnieszka Loda – Kozłowska.

                                                                                                            Aneta Mużacz